วันอาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553
เวลา 21.02 น.
ฮาโหลฮาเหล ไดอารี่สุดที่รัก >//<
ไม่ได้อัพไดฯ ทั้งวีคเลยอ่ะ งานยุ่งมากๆจริงๆเลย
วันจันทร์ที่ 23 นายเอางานมาให้แปล เครียดมาก
คือเป็นวิชาเรียนที่นิด้า 10 แผ่น A4 แล้วเป็นถ่ายแบบหนังสือ 2 หน้า
แล้วจะให้ทำให้เสร็จภายใน 1 วัน
คือแบบว่า มันเยอะมากเลยนะ แถมศัพท์มันยากด้วยล่ะ
งานที่ต้องทำก้อมีอยู่เหมือนกัน
นั่งทำที่ออฟฟิต แล้วก้อหอบกลับมาทำที่บ้านด้วย
แต่แล้วก้อยังไม่เสร็จ ได้ไปแค่ 2 แผ่น
วุ่นวายมาก เหนื่อย เพลีย เครียด ทำไม่ทัน
จนเย็นวันอังคารที่ 24 ก้อยังไม่เสร็จ
นายเลยบอกให้คุณบุ้งมาช่วยแปล
เลยแบ่งกันส้มแปล 8 แผ่น คุณบุ้งแปล 10 แผ่น
คุณบุ้งเลยบอกนายว่า ถ้าจะให้ทำให้เสร็จเร็วๆเนี่ย มันไม่ทันหรอกนะ
ต้องใช้เวลาเป็นวีคเลย เพราะงานที่ทำอยู่ก้อมี
นอกจากว่า จะให้หยุดงานที่ทำทั้งหมด แล้วแปลอย่างเดียว
วันพุธที่ 25 ต้องทำผลการสแกนนิ้วเช็คขาดลามาสายด้วย
ตอนสายๆ เลยรีบปริ๊นออกมาก่อน แล้วกองเอาไว้ค่อยกลับมาทำที่บ้าน
ทั้งวันก้อแปลงานที่นายสั่ง ก้อยังไม่เสร็จ
จริงๆวันพุธเนี่ย นัดกับพี่เชอรี่ไว้ว่า ตอนเย็นหลังเลิกงานจะไปดู "กวน มึน โฮ" กัน
ขออนุญาตป๊าม๊าไว้แล้วด้วยแหละ เลยทำให้ต้องเปลี่ยนแผนไม่ไปกระทันหัน
เพราะส้มงานเข้า ยังไม่เสร็จเลยซักอย่าง
พี่เก่งจะเอาผลขาดลามาสาย เพื่อเอามาคิดเงินเดือน ภายในวันพฤหัสที่ 26 ไง
ก้อหอบกลับมาบ้าน นั่งทำสแกนนิ้วจนเสร็จ แล้วก้อแปลต่ออีก
วันพฤหัสบดีที่ 26 ก้อนั่งแปล สายๆก็เสร็จทั้งหมด
ดีใจจริงๆ กว่าจะเสร็จ เฮ้อ...เหนื่อยมากเลยอ่ะ
วันศุกร์ที่ 27 ก้อทำงานตามปกติ เรื่อยๆ สบายๆ
กลับมาถึงบ้าน ตอนกินข้าว เจ็กปอบอกว่า ส้มจะได้รถแล้วนี่นา
เจ็กบอกว่า ป๊าซื้อยาริสสีดำเกียร์กระปุกของเพื่อนป๊ามา
แล้วจะเอาทีด้าสีขาวเกียร์ออโต้ (LPG) ของบูมมาให้ส้ม
ส่วนยาริสให้บูม เพราะว่าส้มขับเกียร์กระปุกไม่เป็น
ดีใจจังเลย...ขอบคุณป๊าม๊าค่ะ แต่จะได้เอามาขับเมื่อไหร่ไม่รู้นะ
เพราะว่า ส้มยังขับไม่แข็งเลย เคยเรียนและได้ใบขับขี่มาจะ 4 ปีแล้ว แต่ไม่ได้ขับเลยอ่ะ
วันเสาร์ที่ 28 ประชุมทั้งวันเลยอ่ะ กว่านายจะเลิกประชุมปล่อยกลับบ้านก้อ 5 โมงครึ่งและ
ป้าสำรวยแม่บ้านออฟฟิตก้อกลับไปแล้ว ป้าเค้ามิสคอลมาเลยโทรกลับ
ป้าแกบอกว่า "เด๋วป้ารอตรงป้ายรถสองแถวละกัน เพราะป้าเดินซื้อของเข้าบ้านอยู่"
ส่วนที่บ้านก้อโทรตาม เพราะจะไปกินข้าวนอกบ้านกัน
ส้มก้อติดรถพี่รักษ์ (พี่ที่ออฟฟิต) มาลงที่คาร์ฟูร์ที่เดิม แล้วก้อค่อยต่อรถไปเอง
แต่พี่เค้าเห็นส้มรีบๆ พี่เค้าเลยบอกว่า "เด๋วไปส่งๆ" พี่เค้าก้อมาส่งที่ซอยวัดด่าน
ขอบคุณพี่รักมากๆค่า หนูประหยัดเวลาไปได้เยอะเลย
ก้อต่อสองแถว พร้อมป้าสำรวยแม่บ้านที่ออฟฟิต
จากนั้นพอถึงสำโรงก้อต่อแท๊กซี่เข้าบ้านเลย
ตอนแรกเห็นบอกว่า จะไปกินกันที่ร้านเรืองฤทธิ์ ร้านประจำที่หัวกระบือ พระราม 2
แต่อยู่ๆก้อเปลี่ยนไปกินโออิชิที่ ถนนนราธิวาสฯ พระราม 3 ซะงั้น
กว่าจะได้กินก้อต้องรอคิวครึ่งชั่วโมง ไปกันทั้งหมด 13 คน จ้า
กินกันอิ่มแปร้เลย...พุงออกแล้ว 555+ ดูสิ เค้าไม่ยอมมาเก็บ กองเต็มโต๊ะ

ฮั้นเอากล้องโพลารอยด์ไปด้วย หม่าม๊าเลยอุดหนุนให้ถ่ายให้ 3 รูปให้ 100 บาท
ตอนแรกเค้าถ่ายกัน 4 คน เพราะส้มนั่งอีกโต๊ะนึง

พอส้มมาเห็นเลยบอกว่า "อ้าว...ถ่ายรูปกันไม่เรียกเลยนะ"
ม๊ากะบอสบอกว่า "ว่าแล้วมันต้องพูดแบบนี้"
แต่ส้มก้อบอกอีกว่า "เออเนอะ...นานๆทีถ่ายรูปครอบครัวที่ไม่มีส้มซักที
เพราะทุกทีต้องมีส้ม 555+"
ม๊าเลยให้ฮั้นถ่ายให้ใหม่อีกรูป เย้ๆ...คราวนี้ครบองค์แล้ว

เมื่อกินกันอิ่ม...ก้อออกมาหน้าร้าน และถ่ายอีก 1 รูป
แต่...มันมืดไปหน่อยนะ -*- แฟลชไม่ถึง เลยออกมาเป็นแบบนี้

วันนี้ วันอาทิตย์ที่ 29 ตื่นเช้ากว่าทุกๆวีคแฮะ
ทุกทีตื่นเกือบเที่ยง แต่วันนี้ตื่น 9 โมงกว่าๆ
เลยรีบอาบน้ำ ลงไปข้างล่างก้อ 10 โมงกว่าละ
เอาก๋วยจั๊บเยาวราชที่ม๊าซื้อมาให้เมื่อวันศุกร์ไปอุ่นกิน
พอดีอี๊นกชวนไปดู "กวน มึน โฮ" ที่อิมฯสำโรง
(ไปกัน 5 คน => ส้ม อี๊นก ฮอน ฮั้น หมิว) และน้องเจ (แฟนฮอน) ก้อมาเพิ่มอีกคน
เลยรีบกินๆ พอ 10 โมง 40 ก้อออกจากบ้านกัน
ไปถึงเกือบ 11 โมง ก้อไปจองตั๋วก่อน

และก้อไปกินข้าวที่ฟู๊ดคอร์ด ยุคนี้ต้องประหยัดและเร็วเท่านั้น
แต่ส้มไม่ได้กินนะ กินแค่ส้มตำที่อี๊นกซื้อมาแบ่งกัน
อร่อยมากอ่ะ ไม่ได้กินส้มตำนานมากแล้ว อยากกินมาหลายวันแล้วล่ะ
วันนี้สมใจอยากแล้ว >//<
ตอนเที่ยงเลยเดินที่โรงหนัง ไปเข้าห้องน้ำกัน ถ่ายรูปซักหน่อยนึง

เจอมาริโอ้กับน้องใบเฟิร์น จากเรื่องสิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก เลยขอถ่ายรูปคู่ด้วย 555+

จริงๆแล้ว เรื่องนี้ส้มก้ออยากดูนะ แต่ไม่มีใครดูเป็นเพื่อนอ่ะ
แล้วก้อไปซื้อน้ำกะป๊อปคอร์น ซึ่งเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการดูหนัง จริงมั๊ย?
พอเที่ยง 15 นาที ประตูก้อเปิด เลยเข้าไปนั่งโฆษณาหนังก่อน
(หนังไทยช่วงนี้น่าดูหลายเรื่องเลยอ่ะ แต่หาเวลาว่างไปดูยากมาก)
จนเที่ยง 45 นาที หนังก้อเริ่มฉาย...

หนังจบกี่โมงไม่รู้ ลืมดูนาฬิกาอ่ะ
แต่รู้ว่าเป็นหนังที่คุ้มค่าตั๋วมาก ดูแล้วอยากไปเที่ยวเกาหลีจัง
ภาพสวย สนุก ฮา เศร้าและซึ้งด้วย ตอนแรกๆส้มก้อนั่งขำนะ
แต่ตอนหลังๆเริ่มอินกับหนัง คนอื่นเค้าขำกลิ้ง แต่ส้มนั่งร้องไห้ซะงั้น
รู้สึกว่า เด๋วนี้กลายเป็นคนเซนซิทีฟไปได้ไงไม่รู้แฮะ บ่อน้ำตาตื้น
ร้องไห้แบบว่าต้องเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดกันเลยทีเดียว
ใครยังไม่ได้ดูแนะนำให้ไปดูนะคะ
พี่เต๋อ...กวน ฮา ได้อีก ส่วนน้องหนูนา...น่ารักโคตรๆ ร้องเพลงเพราะอีก ชอบมาก
พรุ่งนี้วันจันทร์ที่ 30 ทำงานอีกแล้วเนอะ
ยังอยากให้เป็นวันหยุดอยู่เลยอ่ะ
อ้อ...เด๋ววันที่ 8 กันยายนนี้ หนูส้มก้อผ่านโปรฯแล้ว
จะได้ปรับเงินเดือนตามที่ตกลงไว้แล้วค่ะ ดีใจจริงๆ >//<